into the West

วันที่ 6 ตุลาคม 2558 "บิน บิ๊น บิน บินไปอเมริกา"

สวัสดีทุกๆคนที่หลงเข้ามานะคะ วันนี้น้องพลอยจะขอเป็นไกด์พาทุกคนมุ่งสู่อเมริกาเมืองศิวิไลซ์ นครชิคาโกเมืองแห่งสายลม ทริปนี้เป็นทริปของเหล่าๆนักศึกษาปริญญาโท สาขาดนตรีบำบัด วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล (จะยาวไปไหน?) ที่จะไปร่วมงามสัมมนาดนตรีบำบัด หรือมีชื่อเกร๋ๆเป็นภาษาอังกฤษว่า "American music theraoy assosiation 2015" ที่เมืองแคนซัสซิตี้ รัฐมิสซูรี ในวันที่ 12-15 ตุลาคม 2558 นั่นเอง ก็อย่างที่รู้ๆกันว่าอเมริกาเป็นประเทศที่กว้างใหญ่ไพศาลอลังการงานสร้างที่มีทั้งเมืองเล็กเมืองใหญ่ รู้หรือไม่ว่าการจะไปเยือนเมืองห่างไกลโดยการเปลี่ยนเครื่องบินที่เมืองท่าใหญ่ๆก็ทำให้ประหยัดงบมากกว่าการบินไปตรงๆนะฮะ ดังนั้นเราจึงลงความเห็นกันว่าเราจะไปบินไปลงที่เมืองชิคาโก้กันก่อน และในเมื่อมีโอกาสได้ไปเยือนประเทศตะวันตกโพ้นทะเลทั้งที มีหรือที่จะพลาดเรื่องเที่ยว ดังนั้นทริปนี้จึงได้ทำการวางแผนปฏิบัติการท่องเที่ยวลับ ตะลุยชิคาโก้ โต้สายลม ทนความหนาว กันเลยทีเดียว

พวกเรานัดรวมตัวกันที่สนามบินสุวรรณภูมิกันตอนเที่ยงคืนวันที่ 6 ตุลาคม เพื่อรอเช็คอินเวลาตีสามครึ่ง และเครื่องออกเวลาหกโมงครึ่ง เรียกได้ว่าครั้งนี้เป็นการรอบินที่ยาวนานที่สุดเลยทีเดียว แค่เริ่มต้นก็สนุกแล้วเพราะเราวางแผนจะเข้าไปกินราเมงฟรีกันที่สนาบบินค่า (ถึงสุดท้ายจะกลายเป็นพิซซ่าอะนะ) และสิ่งที่จะขาดไปไม่ได้เลยคือหัวหน้าทีมแด๊กของเรา "น้องสฟริ้งศิษย์อุบล" ซึ่งเดินทางมาถึงสุวรรณภูมิคนแรก ตามด้วยผู้อำนวยการทัวร์ อ.จ.ม.ด. เป็นผู้มาตัดเชือกเปิดงาน เอาเข้าจริงๆกว่าลูกทัวร์ทุกคนจะมารวมตัวกันครบก็ประมาณตีสามครึ่ง พวกเราเช็คอินออนไลน์มาแล้วเลยโหลดกระเป๋าได้เลยไม่ต้องไปต่อแถวขดๆเหมือนชาวบ้านเขา หลังจากผ่าน ต.ม. ย่างเข้าดิวตี้ฟรีช้อปเบอเบอรี่ แชแนล กุชชี่ (มโนหรูกันไป) ก็มาถึงโซนอาหารที่หัวหน้าทีมแด๊กกดคูปองฟรีมา ถือเป็นฤกษ์งามยามดี ทุกคนพร้อมหน้า กินพิซซ่าชื่นใจ

6.30น. สายการบิน Cathay Pacific เที่ยวบินที่ CX616 ก็พาเรามุ่งหน้าสู่ฮ่องกง (Transit) พร้อมกับอาหารเช้าไข่เจียว ไส้กรอก พร้อมโยเกิร์ต ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงครึ่งเท่านั้นเราก็ได้ไปเหยียบแผ่นดินฮ่องกง ปลื้มใจได้ช้อปดิวตี้ฟรีกันอีกแล้วค่า (ฮา) หลังจากช้อปเพลินๆเกือบ 2 ชั่วโมง ก็ได้ฤกษ์เคลื่อนขบวนสู่ชิคาโก้ที่พวกเราใฝ่ฝันกันสักที แต่เดี๋ยวก่อน! การนั่งเครื่องไปอเมริกาไม่ได้สบายอย่างที่คิดนะตัวเธอว์ ทั้งระยะเวลาที่แสนจะยาวนานนั่งกันเมื่อยก้นกบ ที่เล็กๆแคบๆนอนได้ลำบากยากเย็นอีก แต่เพื่อชิคาโก้ที่พวกเราใฝ่ฝัน ศรีทนได้ค่า นั่งยาวๆกันไป 14 ชั่วโมง ดูหนังแก้เซ็ง ดูแผนที่การบิน ผ่านไทเป ญี่ปุ่น แปซิฟิก อลาสกา แคนนาดา กินๆนอนๆกันไป และขอยกเหรียญทองให้กับหัวหน้าทีมแด๊กสฟริ้งศิษย์อุบลอีกครั้งที่สามารถนอนและตื่นขึ้นมากินแล้วก็นอนต่อได้ตลอดทางค่า (ฮา) นอกจากนี้น้องฮ้อบบิทพิชิตแหวนของเราบอกว่าแม่นางดูหนังไปตั้ง 10 เร่ืองแหนะ แต่น้องพลอยได้ดู Frozen ไปแค่เรื่องเดียวเอง ซับไทยก็บ่มี เวลาส่วนใหญ่เลยใช่ไปกับการดูแผนที่ ส่องเมฆ หาประเทศญี่ปุ่น (เห็นจังหวัดมิยาซากิ เกาะคิวชูด้วย โหววว...น้องพลอยตื่นเต้นค่ะเพราะพึ่งไปเที่ยวมาหยกๆ)

12.30น. เวลาชิคาโก้ หรือตีหนึ่งครื่งเวลาไทย ลูกทัวร์ทุกคนก็เดินทางมาถึงชิคาโก้ที่พวกเราใฝ่ฝันกันโดยสวัสดิภาพ การผ่าน ต.ม. ที่นี่เป็นอะไรที่น่าลุ้นระทึกมาก เพราะเคยได้ยินชื่อเสียงบรรลือไกลถึงความโหดเหี้ยมอัมหิต พี่ภานุบิสกับสปีระมิดถึงขนาดต้องเอาถั่วที่กักตุนมาจากบนเครื่องบินไปทิ้ง ลูกทัวร์ทุกคนบอกว่าโดน ต.ม. สัมภาษณ์เยอะมากๆ แต่น้องพลอยกลับไม่โดนถามสักคำถามเลยอะ สงสัยหน้าตาดูเป็นชาวอเมริกัน (-__-?) ลูกทัวร์ทุกคนผ่านน้องหมากันมาได้อย่างสบายๆ และในที่สุดก็ได้เข้าประเทศจริงๆสักที (เย่) พวกเรารอพี่หมีที่ อ.จ.ม.ด. นัดมารับที่สนามบิกแบบงงๆเหมือนกระเหรี่ยงหลงกรุงสักพักหนึ่ง พี่หมีเอาตั๋วรถไฟ CTA 7 days pass มาให้และ อ.จ.ม.ด.แจก Ready sim ในที่สุดลูกทัวร์ก็พร้อมเริ่มเดินทางเข้าเมืองศิวิไลซ์กันแล้วค่า

จากสนามบินเรานั้งรถไฟไปยังสถานี Lagan Square รอให่้พี่หมี และ อ.จ.ม.ด. เอาสมบัติสองหีบไปเก็บที่บ้านก่อน ระหว่างก็ถ่ายรูปกันเพลินๆแบบไทยสไตล์คล้ายๆทัวร์จีน ก่อนมุ่งสู่สถานี Deman ซึ่งเป็นที่ที่เราจะพักกัน และแล้วเราก็ได้สัมผัสกับอากาศชิคาโก้ของจริงสักที ถึงขนาดขนลุกกันเลยทีเดียว แถมยังเดินหลงทางท้าลมหนาว ในที่สุดลูกทัวร์แต่ละคนก็ทะยอยเอาเครื่องอุ่นขึ้นมาใส่ทีละชิ้นๆ เรียกได้ว่าเป็นการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเมืองชิคาโก้ที่สุดแสนประทับใจแบบบรึ๋ยๆ เราเผาผลาญพลังงานกันสักพักก็มาถึง Urbam holiday loft hostel ซึ่งก็คือที่พักของเราในชิคาโก้ใน 4 คืนนี้ หลังจากเช็คอินเรียบร้อยแล้วก็จัดการเอาของไปเก็บ ห้องพักของเราเป็นห้องรวมนอนด้วยกัน 8 คน ห้องอุ่นๆแสนสบายที่อุณหภูมิต่างจากข้างนอกลิบลับ

มื้อเย็นวันนี้คือพิซซ่าใหญ่ยักษ์บางกรอบ ใหญ่กว่าหน้า ใหญ่มโหฬาร ใหญ่ไซต์ฝรั่ง และรสชาติอร่อยจริงๆไม่ได้โม้ แต่ในฐานะที่เราเป็นชาวไทยตัวเล็กๆก็กินชิ้นเดียวอิ่มนะฮะ (ฮา) เมื่อกินอิ่มหนำสำราญกันแล้วก็ไปเดินเล่นท้าทายสายลมให้ขนลุกกันสักหน่อยก่อนที่จะแวะไปที่ wallgreen mart มินิมาร์ทที่ใหญ่ๆ (เอ๊ะ ยังไง?) ดูของเพลินๆด้วยสภาพมึนๆจากเจ็ทแล็คก่อนแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนเอาแรงเพื่อตะลุยเมืองในวันพรุ่งนี้ เอาล่ะ...สู้ๆนะชาวคณะ :)