Conference Day 1

พบกับผมอีกแล้วนะคร้าบบบบ โยชิคนดีคนเดิมนั่นเอง วันนี้ผมอยากจะเกรียนเหมือนเดิม แต่!! ไม่สามารถทำได้เพราะวันนี้นั้น (13/11/58) เป็นวันที่ต้องเข้า AMTA’s Annual Conference ครบรอบ 65 ปี ของดนตรีบำบัดที่นี่ ใน concept ที่ว่า Music Therapy: A Continuum of Growth ณ โรงแรม Sheraton, Kansas City ในงานนี้จะมีการอบรมเกี่ยวกับดนตรีบำบัดและมีการนำเสนองานวิจัยหรือผลงานต่าง ๆ ของนักดนตรีบำบัด เราสามารถเลือกเข้าฟังได้ทุกคาบ (ฟรีด้วย) แต่อย่าเพิ่งดีใจไปครับ เพราะว่าในแต่ละช่วงเวลานั้นจะมีคาบอื่น ๆ ที่เริ่มพร้อมกันเป็นสิบ ๆ คาบ ดังนั้นเราจึงจะต้องเลือกเฉพาะคาบที่เราสนใจจริง ๆ เท่านั้น ในแต่ละคาบที่ผมจะเลือกเข้า ผมอยากให้เป็นคาบที่แสดงผลงานและกิจกรรมดนตรีบำบัดเพื่อที่จะได้นำไปใช้ต่อหรือเป็นต้นแบบความความคิดใหม่ ๆ

 

ทานอาหารเช้ากันครับ

ต้องรีบแล้วครับ ผมตื่น 6 โมงเช้า แต่คาบแรกเริ่ม 7:30 กรี๊ด ต้องรีบทำอาหารเช้า และเตรียมมื้อเที่ยงไปด้วย เมื่อผมและเพื่อน ๆ จัดการตัวเองเรียบร้อยเราก็รีบออกจากบ้านและมาถึงสถามที่จัดงาน 7:30 พอดีเป๊ะ เราต่างแยกย้ายไปเข้าห้องที่สนใจกันอย่างรวดเร็ว ต้องขอบคุณพนักงานโรงแรมที่นี่นะครับที่เขาช่วยบอกทางให้ผมมาเจอห้องจนได้เพราะห้องที่ผมจะเข้านั้น ไม่มีในแผนที่!!!

เริ่มคาบแรกผมเข้า The Same Sky Project - Music Theater/Music Therapy ผู้บรรยายคือ Tom Sweitzer, MT-BC

เขาได้บรรยายถึงการก่อตั้งกลุ่ม A Place To Be และการตั้ง The Same Sky Project ขึ้นมาโดยให้ผู้เข้ารับการบำบัดได้แสดงออกถึงตัวตนผ่านการร้องเพลงแบบละครเวทีที่เล่าเรื่องราวของตน นักดนตรีบำบัดจะทำงานร่วมกับ Dance and movement Therapist โดยผู้เข้ารับการบำบัดจะเล่าเรื่องราวของตน จากนั้นนักดนตรีบำบัดจะร่วมกับผู้เข้ารับการบำบัดแต่งเพลงเป็นแนว Musical เพื่อให้ผู้เข้ารับการบำบัดร้องและ Dance and movement Therapist จะช่วยในเรื่องท่าทางหรือการเต้นต่าง ๆ จนออกมาเป็นโชว์

การบรรยายครั้งนี้ คุณ Sweitzer ได้เชิญผู้เข้ารับการบำบัดออกมาพูดถึงสิ่งที่เขารู้สึกต่อตนเอง สิ่งที่รู้สึกต่อการแสดง และความรู้สึกหลังการแสดง ผู้เข้ารับการบำบัดทุกคนต่างก็พูดทำนองเดียวกันว่า สิ่งเหล่านี้ทำให้พวกเขาเติบโตขึ้น พวกเขากล้ามากขึ้นที่จะยอมรับในสิ่งที่ตนเองเป็น และมีความสุขกับสิ่งเหล่านี้ กำลังใจสำคัญนั้นไม่ได้แค่มาจากผู้ชมเท่านั้น แต่มาจากเพื่อนร่วมการแสดงเป็นส่วนใหญ่ คำทิ้งท้ายของคุณ Sweitzer ที่ผมประทับใจมากคือประโยคที่ว่า “Everybody deserve something big” หากผู้อ่านสนใจจะติดตามผลงานของนักดนตรีบำบัดกลุ่มนี้สามารถติดตามได้ที่ http://www.aplacetobeva.org/same-sky-project/ ครับ

เมื่อคาบแรกจบลงแล้วผมก็ได้พักประมาณ 10 นาที จากนั้นก็ต้องรีบไปหาห้อง และจับจองที่นั่งสำหรับคาบถัดไป ซึ่งคาบนี้ผมเลือกเข้า Rock Your Speech - Rock and Roll Music as a Tool for Speech Development บรรยายโดย Tom Petersson, Alison Petersson และ Maegan Morrow, MT-BC

คาบนี้เริ่มด้วยการบรรเลงเพลงของวงร็อก แบบอคูสติก มีมือกีตาร์ 2 คน กีตาร์โซโลอีก 1 คน นักดนตรีบำบัดเล่นกลองขนาดกลาง และลูกสาวของมือกีตาร์โซโลเป็นผู้ร้อง เพลงนี้เป็นเพลงที่ใช้บำบัดจริง แนวร็อกซะด้วย

Tom Petersson มือเบสวง Cheap Trick และ Alison Petersson ผู้เป็นภรรยา ทั้งคู่เป็นพ่อและแม่ของผู้เข้ารับการบำบัด เขาเล่าว่าลูกชายคนเล็กของเขาเป็น Autism Spectrum Disorder ร่วมกับ Speech Disorder เมื่อเขาได้พบกับนักดนตรีบำบัดคือคุณ Maegan Morrow ก็ได้ร่วมกันคิดวางแผนการบำบัดและใช้เพลงร็อกซึ่งเป็นเพลงที่คุณพ่อถนัดและลูกชายชื่นชอบมาใช้ในการบำบัด ซึ่งผลก็คือลูกชายพูดประโยคง่าย ๆ ที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันได้ โดยตลอดคาบนี้มีการนำเสนอเพลงมากมาย และในท้ายคาบลูกชายเขาก็ลุกขึ้นมาจากที่นั่งฝั่งผู้ชม มาร่วมร้องเพลงกับวงโดยมิได้คาดคิด ทำให้คาบนี้ทุกคนอิ่มเอมใจและ “ร็อก!!” มาก หากท่านผู้อ่านสนใจในกิจกรรมนี้ก็สามารถติดตามได้ที่ http://www.rockyourspeech.com/ ครับ

จบสองคาบแรกเขาก็มีเวลาให้ผู้ร่วมงานพักและเข้าชมนิทรรศการและร้านที่เกี่ยวกับดนตรีบำบัด ผมและเพื่อน ๆ ก็ไปเดินดูกันได้เห็นเครื่องดนตรีประยุกต์มากมาย และได้เห็นมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ใน US มาตั้งร้านแจกของและแนะนำมหาวิทาลัยของตนไปในตัว ผมได้แผ่นพับ ใบปลิว และของแจกฟรีของแต่ละมหาวิทยาลัยมาหลายอย่าง ที่ประทับใจคือของ Oxford University แจก Journal of Music Therapy ฟรีครับ โอ้ว ตะลึงสิครับ ปกติต้องซื้อนะครับเนี่ย ผมกับเพื่อน ๆ เมื่อเดินดูกันเต็มอิ่มแล้ว เราก็ถ่ายรูปนิดหน่อย ภาพนี้รวมนักศึกษาดนตรีบำบัดรุ่นสองครับ

 อ้า ถึงเวลาพักเที่ยงสักที เราเดินมาเจอกันที่ห้องโถงใหญ่ของโรงแรม Sheraton และรับประทานอาหารที่เตรียมกันมาจากบ้าน

ภาพบรรยากาศห้องโถงใหญ่ของโรงแรม

ทุกคนกำลังเตรียมพร้อมสำหรับคาบบ่ายนี้

จนถึงเวลาบ่ายสองโมง เราก็ได้แยกย้ายกันเข้าคาบต่อไป ผมเลือกเข้า Involving Senior Citizens in Group Music Therapy บรรยายโดย คุณ Joseph Pinson, MA, MT-BC

คาบนี้บรรยายเกี่ยวกับกิจกรรมดนตรีบำบัดสำหรับกลุ่มของผู้สูงอายุ ที่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยคุณ Pinson (ซึ่งมีอายุกว่า 70 ปีแล้ว แต่ยังคงแข็งแรงดี) ได้จำลองสถานการณ์กลุ่มของผู้สูงอายุโดยให้ผู้เข้าฟังบรรยายอาสาสมัครแสดงเป็นผู้สูงอายุ คุณ Pinson ได้แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมที่เหมาะสม และกิจกรรมที่ไม่เหมาะสม รวมถึงสิ่งที่ไม่ควรทำในกลุ่มนี้ให้ผู้เข้าฟังบรรยายได้รู้ว่า หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันจะแก้ไขปัญหาอย่างไร หรือหากมีอะไรผิดไปจากแผนควรแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าอย่างไร คาบนี้ผมได้ความคิดกิจกรรมใหม่ ๆ สำหรับผู้เข้ารับการบำบัดของผมเองเยอะมาก

และคาบสุดท้ายที่ผมเข้าไปนั่นคือ Clinical Benefits of Singing for Older Adults and Caregivers บรรยายโดย คุณ Amy Clements-Cortes, PhD, MTA, MT-BC เป็นการบรรยายงานวิจัยของนักดนตรีบำบัดที่ทำเกี่ยวกับการร้องเพลงในผู้ป่วยสูงอายุและผู้ดูแลผู้ป่วย โดยจัดตั้งเป็นคลับ ชื่อว่า Buddy’s Glee Club มีทั้งหมด 3 คลับ ผู้เข้าร่วมวิจัยคือผู้ป่วยโรค Dementia และผู้ดูแลผู้ป่วย พบว่าการร้องเพลงช่วยใน 3 ด้านคือ ด้านร่างกาย โดยเพิ่มอัตราการหายใจ เพิ่มพลังงานและการกระตุ้น ลดความเจ็บปวด เป็นต้น ต่อมาคือด้านสังคม ผู้เข้าร่วมวิจัยมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมดีขึ้น และมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มมากขึ้น และสุดท้ายคือด้านอารมณ์ ผู้เข้าร่วมวิจัยมีอารมณ์ปกติมากขึ้น มีความสุขมากขึ้น และอาการซึมเศร้าลดลง

เป็นอย่างไรบ้างครับท่านผู้อ่าน สำหรับผมแล้ววันนี้เต็มไปด้วยสาระความรู้มากมาย มีทั้งความรู้ที่จะนำไปใช้ได้ทันทีและความรู้ที่นำไปต่อยอดได้ ผมได้เห็นถึงความสุขของผู้เข้ารับการบำบัดและความสุขของครอบครัวที่ได้เห็นคนที่รักมีอาการดีขึ้น หลายสิ่งหลายอย่างร่วมกันนี้ทำให้ผมมีไฟและพร้อมที่จะกลับไปทำดนตรีบำบัดต่อที่เมืองไทยครับ

13 พฤศจิกายน 2558 วันที่สามของการอยู่ที่ Kansas city

วันนี้เป็นวันที่เริ่มเข้าการประชุมดนตรีบำบัดอย่างเป็นทางการ session เริ่มตอน 7 ครึ่ง เป็นอะไรที่เช้ามาก อ.มดแดง กับ พี่หมี ตื่นแต่เช้าเลยมาทำอาหารเช้าให้ เป็นไข่เจียว เบคอนทอด ละก็หนมปังปิ้ง โดยมีลูกมือหลายคนเลย แต่เราเข้าไม่ถึงเพราะครัวคนเต็ม เข้าไม่ได้เลยยยย จริงๆนะ... อ่อ!!! มีทำแซนวิซสำหรับมื้อกลางวันด้วย มือนี้ประหยัดตังค์ไปเยอะเลย เย่!!!

โฟนลิ้ง เป็นเด็กเสิร์ฟฮะ เช้านี้

โยชิ พี่หมี พ่อครัวเมพขิง ๆ

น้ำผึ้ง อ.มดแดง แม่ครัวเมพขิง ๆ

เรามาถึงที่โรงแรม sheraton kansas city hotel กันแบบ ถึงเวลา session พอดี ทุกคนต่างก็วิ่งเข้าห้องในหัวข้อที่ตนเองสนใจ ส่วนข้าพเจ้า หลงจร้า กว่าจะหาห้องเจอก็ปาไป 7 โมง 45 นาที คนเต็มห้องเลย ยืนฟังอยู่หลังห้อง มองจอไม่ค่อยเห็นเลย คนเยอะมาก ทุกคนแยกย้ายเข้าห้องประชุมตามหัวข้อที่ตนเองสนใจ เรานัดกันเวลา 11 โมงครึ่งที่ล็อบบี้ เมื่อถึงเวลา ทุกคนก็ลงมากัน ต่างก็ดูจะตื่นเต้น ส่วนข้าพเจ้ามึนมาก เพราะยัง งงๆ ฮ่าาาาาาาา

อ.เกรซ  ผู้ Realtime

อ.มดแดง เจอเพื่อนเก่า ด้วยขอรับ ซึ่งตอนแรกเรามาขอนั่งเก้าอี้ของเขาด้วยล่ะ เอ้า เพื่อ อ.มดแดงนี่เอง แฮะๆ

เมื่อมากันครบทีม นั่งเม้าท์เกี่ยวกับห้องประชุมที่ตนเองเข้ากันซักแป็ปนึง ตามความตื่นเต้นที่แต่ละคนพบเจอ และแล้วพวกเราก็เดินเข้าฮอลล์กัน ว๊าวววว เต็มไปด้วยบู๊ทจัดงาน ทั้งร้านค้าขายเครื่องดนตรีแปลก ๆ ทั้งร้านหนังสือ  ทั้งมหาวิทยาลัยที่มาเปิดบู๊ทดนตรีบำบัด คือเยอะมาก 

ทุกคนกำลังเดินเข้าฮอลล์เพื่อดูหนังสือ และเครื่องดนตรี รวมไปถึงโบว์ชัวย์มหาวิทยาลัยต่าง ๆ 

ผู้คนครึกครื้นมาก 

เครื่องดนตรีลมไม้ชนิดนึง ข้าพเจ้าลองเป่า ปรากฎว่า นิ้วไม่เหมือนขลุ่ยไทยเลย แต่ใช้ลมคล้าย ๆ กันอยู่ เสียงค่อนข้างอุ่น ๆ เพราะดีเหมือนกัน 

อันนี้เป็นกลองชนิดนึง ทำจากโลหะ แต่ละด้านจะมีเสียงคนละโน้น ซึ่งเสียงมันไม่ได้ไล่ตามสเกลเลย เสียงกังวาลมาก 

 พลาดไม่ได้ที่จะต้องมายื่นถ่ายรูปกับป้ายของงานดนตรีบำบัดครั้งนี้

พวกเราเดินซื้อของกัน ต่างก็ได้เครื่องดนตรี หนังสือ และโบว์ชัวย์มหาลัยต่าง ๆ ถึงเวลา session ช่วงบ่าย ทุกคนต่างก็แยกย้ายเข้าห้องประชุมที่ตนเองได้เลือกไว้ ช่วงบ่ายเรียกได้ว่า โหดมาก เพราะ session ตั้งแต่ บ่าย ๆ จนถึงหกโมงเย็นเลย พอจบจากการประชุม นัดกันที่ล็อบบี้เช่นเดิม ต่างก็มึน ๆ กัน แต่ก็ได้ความรู้ เรียกได้ว่าอัดแน่นจริง ๆ 

อาหารเย็นวันนี้ พิเศษอีกแล้ว เพราะครอบครัวเจมี่ พาไปเลี้ยงต้อนรับพวกเราที่ร้านอาหาร คิว39 เป็นร้านบาบีคิว เรียกได้ว่า The Best เลย!!! พ่อแม่ เจมี่บอกน่ะ

อันนี้เป็นซี่โครงหมูลมควัน ใช้เวลา 12 ชั่วโมง ก่อนมาถึงมือเรา คือเนื้อ นุ่ม นิ้ม มาก คืออร่อยมาก จานนี้ปาไป 20$ ราคาโหดมาก ปรากฎว่า กินไม่หมดจร้า แต่ละคนต้องห่อกลับบ้านจร้า เช้าอีกวันเลยมีซี่โครง อร่อยๆ กินกับมาม่า ฟินน์มากพะย่ะค่ะ

มื้อนี้สนุกมาก พ่อแม่เจมี่กูดูจะเอ็นดูเด็กไทยอย่างเรามาก ๆ ถ่ายรูปพวกเราใหญ่เลย เทคแคร์พวกเราสุด ๆ อยู่แคนซัส อาหารเย็นพิเศษ ตั้งสามมื้อ เรียกได้ว่า ประหยัดเงินอย่างคาดไม่ถึงเลย   

อรุณสวัสดิ์กันด้วยวิวยามเช้ากันอีกเช่นเคย แต่คราวนี้มาในตรีม บ้านนอก กันเบาๆ

อากาศยามเช้าใน แคนซัสซิตี นั้นชั่งละม้ายคล้ายคลึงกับประเทศไทยตอนบน บริเวณแถวๆยอดดอยสูงๆ ที่มีอูณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 15-20 องศา จะไม่เย็นยะเยือกเหมือนใน ชิคาโก เพียงเสื้อแขนยาวตัวเดียวก็พร้อมออกลุยกันได้ทันที 

วันนี้เป็นวันแรกที่ทุกคนจะเข้าสู่โหมดการเรียน เป็นจุดประสงค์รองจากการช็อปปิ้ง อ๊ะ ล้อเล่น..

ถึงงาน conference เวลาแปดโมงเกือบครึ่ง และห้องที่พวกเราจะเข้าคือ Documentation in Music Therapy: How to be Effective, Consistent and Thoughtful ที่จะเริ่มตอนแปดโมงครึ่ง อ๊ากก สายแล้ว

   รับสัมภาระอุปกรณ์ยังชีพกันก่อนซักนิด 

แล้วก็ตามเสต็ป...

บรรยากาศโหรงเหรงวังเวงกว่าที่คิด

ไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าห้องทันใด....

เมื่อเข้าห้องก็พบว่า เซ็สชั่นได้เริ่มไปแล้ว แต่ยังอยู่ในช่วง อินโทรดักชั่น ซึ่งผู้ที่กำลังพูดคือ Petra Kern ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งเขาเคยเป็นประทาน World Federration of Music therapy 2011 และมีผู้นำเสนออีกสี่คน ได้แก่ Angie Snell, Olivia Swedberg-Yinger, Amy Robertson และ jamie George

ในเซ็สชั่นนี้ก็จะพูดถึงการเขียนเซ็สชั่นแพลน การบันทึกความก้าวหน้าของการบำบัด การเก็บข้ามูล ทำเซ็สชั่นแพลน และเรื่องต่างๆอีกมากมาย เซ็สชั่นนี้ใช้เวลาไปทั้งหมดสองชั่วโมง 

หลังจากที่อิ่มเอมกับเซ็สชั่นแรกของทริปนี้กันไปแล้ว ก็ได้เวลาที่ทุกคนรอคอย 

มาม่า!!!!

ระหว่างเดินไปแหล่งที่ขายมาม่า เราก็พบเข้ากับนายแบบกิตติมศักดิ์ประจำทริป

 ที่แห่งนี้ขายอาหารและผลิตภัณฑ์จากประเทศเวียดนาม ประเทศแถบเอเซียรวมถึงประเทศไทยอีกด้วย!!

ตู้นี้มีน้ำผลไม้หลากหลายชนิด รวมถึงกาแฟ เครื่องดื่มชูกำลัง คาราบาวแดง เอ็มร้อยห้าสิบ

และตู้นี้ก็มีลำไย เงาะ เต้าส่วน

มุมนี้เป็นฝั่งผัก มีมะละ ฟัก แตงกวา

มุมนี้คือ มุมของหวานและของกินเล่น เช่น ข้าวต้มมัด เปาะเปี๊ยะ แหนม ขนมจีบ

และก็มาถึงไฮไลท์

ราคาก็มีตั้งแต่ 0.49-0.59 ในห่อเล็ก และ 1.79 เหรียญในห่อใหญ่

จีบปากเบาๆก่อนขึ้นรถ

แล้วก็มาถึงที่รับประทานอาหาร วันนี้กรมอุตุนิยมวิทยาแจ้งเตือนว่า จะมีพายุทอร์นาโด เข้าช่วงเวลาเย็นๆ จากภาพจะสังเกตว่ามีใบไม้อยู่เยอะมาก เพราะลมแรงมากในวันนี้

แวะกินอาหารแม็กซิกันกันอีกซักรอบ

แต่รอบนี้ลองกินแบบห่อแป้งกันบ้าง เรียกว่าอะไรไม่แน่ใจ 555+

รับประทานอาหารเสร็จก็เดินเล่นบริเวณรอบๆ ไปสะดุดตากับเครื่องทำน้ำแข็ง อาจจะดูแปลกตากันซักนิดในบรรยากาศหนาวนิดๆอย่างนี้

ร้านหนังสือมือสอง มีชั้นใต้ดินด้วย!!

ระหว่างรอพี่พลอยซักผ้า ก็เจอน้องเต่า

แล้วก็มาถึงร้านโปรด 

สินค้าก็อยู่ในเกณฑ์ดี มีคุ้มบ้างไม่คุ้มบ้าง

แล้วก็ไปต่อกันที่ร้านหนังสือมือสอง บอกตรงๆว่าถ้าไม่บอกก็ไม่รู้ว่าเป็นหนังสือมือสอง

ยังไม่หนำใจไปต่อกันที่ TJ Max 

ช็อปปิ้งกันเสร็จแล้วก็ได้เวลาหาอะไรไปกินมา ม่า ที่ซื้อเอาไว้

สตาร์บัคส์ ไซส์ XXL

จบบทความนี้กันด้วย พรีเซ็นเตอร์จำเป็น จ้างยี่สิบ โพสสองหมื่น